Tramp administrasiyasının 22 oktyabrda elan etdiyi Rusiya neft şirkətlərinə qarşı sanksiyaları Vaşinqtonun iki ildə sektorda ən sərt addımı idi. ABŞ Maliyyə Nazirliyinin “qara siyahı”sına dövlətə məxsus “Rosneft” korporasiyası, özəl holdinq şirkəti “LUKoil” və onların otuzdan çox törəmə şirkəti daxildir. Bu, təkcə istehsala deyil, həm də logistika əlaqələrinə - Rusiya büdcəsinin faktiki maliyyə həyat xətti olan xam neftin istehsalını, daşınmasını və dəniz ixracını təmin edənlərə də aiddir.

Hədəfdə olan şirkətlər arasında ölkənin əsas hövzələrində neft hasilatından məsul olan üç əsas törəmə müəssisə olan “LUKoil Perm MMC”, “LUKoil Qərbi Sibir MMC” və “LUKoil Kaliningradmorneft” də var. Birlikdə onlar hər il 40 milyon tondan çox xam neft emal edirlər ki, bu da Rusiyanın ümumi istehsalının təxminən 15%-ni təşkil edir.

Sanksiyalar siyahısına həmçinin 7 milyon tondan çox tutuma malik və Rusiyanın mərkəzi bölgələrini yanacaqla təmin edən Kuybışev Neft Emalı Zavodu da daxildir. Novorossiysk, Primorsk və Kalininqrad vasitəsilə neft daşınmalarına nəzarət edən tanker donanması operatorları olan “Rosneftflot” və “Prime Shipping” də daxildir.

Bazar reaksiyası dərhal baş verdi. Moskva Birjasında sanksiyaların elan edilməsindən sonrakı ilk saatlarda “LUKoil” səhmləri 3,4%, “Rosneft” səhmləri isə 4,1% ucuzlaşdı. MOEX İndeksi təxminən 1,7% düşdü və hər iki şirkətin ümumi bazar kapitallaşması 12 milyard dollardan çox ucuzlaşdı.

Lakin sanksiyalar qlobal miqyasda fərqli bir reaksiyaya səbəb oldu: neft qiymətləri kəskin şəkildə artdı. 22 oktyabr axşamına qədər “Brent” markalı xam neftin qiyməti 4% artaraq barel üçün 89 dollara, WTI markalı xam neftin qiyməti isə barel üçün 85,2 dollara yüksəldi. Bu, son iki ayda ən böyük gündəlik artımdır.

Ekspertlər bu tendensiyanı "gözləmə effekti" ilə əlaqələndirirlər: treyderlər fiziki ixrac həcmləri dəyişməz qalsa belə, Rusiya tədarükünün azalması riskini qiymətləndirirlər. Bu arada, Rusiyanın əsas xam neft növü olan “Urals” neftinin qiyməti hələ də əhəmiyyətli dərəcədə artmayıb. Beynəlxalq Enerji Agentliyinin məlumatına görə, Rusiya hazırda gündə təxminən 7,2 milyon barel və ya qlobal ixracatın təxminən 10%-ni təmin edir. Buna görə də, bu axının hətta bir qədər azalması belə qiymətləri əhəmiyyətli dərəcədə artıra bilər.

Məsələn, müharibənin üç ili ərzində Amerika neft şirkəti SLB (əvvəllər Schlumberger) QHT-lərin (Business 4 Ukraine), diplomatların və Konqresin fərdi üzvlərinin təzyiqinə baxmayaraq, Rusiyada qalmaqla yanaşı, hətta fəaliyyətini genişləndirdi.

SLB xüsusilə təbii rezervuar təzyiqinin aşağı olduğu Qərbi Sibir və Arktikada quyu hasilatını artıran və çətin bərpa olunan formasiyaları inkişaf etdirən üfüqi və hidravlik qırılma (yarılma, istiqamətli qazma) texnologiyalarının aparıcı qlobal təchizatçısıdır. Şirkət həmçinin 3D rezervuar modelləşdirməsinə, optimal qazma yerlərinə və real vaxt rejimində proseslərin idarə olunmasına imkan verən “Petrel”, “Techlog” və DELFI proqram təminatı dəstləri də daxil olmaqla geofiziki modelləşdirmə və sahə monitorinqi üçün rəqəmsal xidmətlər təqdim edir. SLB həmçinin yetkin yataqlarda sabit hasilatı qorumaq üçün vacib olan nasos avadanlığı, sementləmə sistemləri, karotaj alətləri və təkmilləşdirilmiş neft hasilatı texnologiyaları təchiz edir.

Nəhayət, SLB dənizdə və Arktikada əməliyyatlar üçün unikal texnologiyalara, o cümlədən muxtar sualtı qazma modullarına və analitik təzyiq monitorinq sistemlərinə malikdir - Rusiya şirkətlərinin müstəqil şəkildə istehsal edə bilmədiyinə. Buna görə də hətta “Schlumberger”in Rusiyada qismən olması belə sənaye üçün texnoloji "oksigen yastığı"nın saxlanması demək idi. Buna görə də, şəxsi ümidim odur ki, SLB nəhayət Rusiyadan çıxarılacaq!

Amma işlər o qədər də sadə deyil - Çin və Hindistanla hesablaşmalar üçün dollar çoxdan tərk edilib. Və sığorta Qərb şirkətləri tərəfindən təmin edilmir.

Bununla belə, Oksford Enerji İnstitutunun analitiklərinin fikrincə, hətta maliyyə və logistika kanallarının qismən bloklanması belə Rusiyanın neft gəlirlərini gündə 80-100 milyon dollar azalda bilər ki, bu da ildə təxminən 30-35 milyard dollara bərabərdir (kontekst üçün, 2024-cü ildə neft və qaz ixracı Rusiya büdcəsinə təxminən 240 milyard dollar və ya bütün dövlət gəlirlərinin 38%-ni təşkil edib).

Rusiyalı iqtisadçılar proqnozlarında daha ehtiyatlıdırlar. Onlar birbaşa logistika itkilərini ildə 5-7 milyard dollar qiymətləndirirlər, lakin Avropa İttifaqı və Böyük Britaniya sanksiya siyahılarını ABŞ ilə sinxronlaşdırsalar, faktiki rəqəmin daha yüksək ola biləcəyini qəbul edirlər.

Beləliklə, qərarın yüksək profilli təbiətinə baxmayaraq, həm ABŞ, həm də Avropadakı mütəxəssislər onun məhdud əhatə dairəsini qəbul edirlər. “Rosneft” və “LUKoil”-ın uzun müddətdir ki, Amerika tərəfdaşları ilə birbaşa müqavilələri yoxdur və onların ixrac əməliyyatlarının əksəriyyəti Çin, Hindistan, BƏƏ və Türkiyədəki banklar vasitəsilə həyata keçirilir. Rusiya neftinin alıcılarına - əsasən Hindistan və Çin neft emalı zavodlarına - qarşı ikinci dərəcəli sanksiyalar tətbiq edilmədən onlar bunu davam etdirə biləcəklər. Bununla da yeni məhdudiyyətlər iqtisadi zərbədən daha çox siyasi siqnal olaraq qalacaq. Lakin sanksiyaların qarışıq təsiri var.

Digər tərəfdən, neft qiymətlərinin mövcud artımı fiziki ixrac həcmlərindəki itkini qismən və ya hətta tamamilə kompensasiya edə bilər (orta Brent qiymətinin 4 dollar artması (cari ixrac həcmləri saxlanılmaqla) Rusiyaya gündəlik əlavə 28 milyon dollar gətirəcək).

Beləliklə, Vaşinqtonun bu addımı daha çox xəbərdarlıq əlamətidir və daha proaktiv enerji sanksiyaları siyasətinə qayıtmaq istəyini nümayiş etdirir. Əsl təsir yalnız ABŞ müttəfiqlərini məhdudiyyətlərə qoşulmağa inandıra və G7 xaricində Rusiya nefti alıcılarına nəzarət tətbiq edə bilsə hiss olunacaq. Əks halda, yeni sanksiyalar Rusiyanın maliyyə və logistika təcridinin natamam qaldığının simvolik bir xatırlatması olaraq qalmaq riski daşıyır.

Müəllif: Maksim Qardus – Ukraynalı kommunikasiya üzrə mütəxəssis.

Mənbə: UNİAN

Tərcümə AYNA.AZ-a məxsusdur.