Diqqətin hələ də adəti üzrə neftə və qiymətlərə yönəldiyi bir zamanda, ölkədə başqa reallıq formalaşır – daha az gözə çarpan, lakin daha sistemli. O, sakit və ardıcıl şəkildə qurulur.
Qısamüddətli dalğalanmalar, o cümlədən 2026-cı ildə ÜDM-in mümkün azalması daha çox xarici və xammal amillərini əks etdirir. Söhbət isə başqa səviyyəli dəyişikliklərdən gedir – asta, amma uzunmüddətli.
“Ələt” Azad İqtisadi Zonası, sənaye parkları, nəqliyyat dəhlizləri – ilk baxışda bütün bunlar texniki terminlər toplusu kimi görünür. Lakin birlikdə onlar elə bir sistem yaradır ki, iqtisadiyyat yeni qaydalarla işləməyə başlayır.
Burada əsas məsələ təkcə istehsal deyil, onun necə təşkil olunmasıdır: harada istehsal etmək, necə çatdırmaq, hara ixrac etmək və hansı sürətlə.
Tədricən ölkə sadəcə istehlak bazarı olmaqdan çıxır – istehsal və tranzit qovşağına çevrilir.
Bəzən ən böyük dəyişikliklər məhz belə görünür – tarixi hadisə kimi deyil, infrastruktur həllərinin toplusu kimi.
Ələt: “sürətlənmə” rejimindəki iqtisadiyyat
Əgər iqtisadiyyatı kompüter kimi təsəvvür etsək, “Ələt” Azad İqtisadi Zonası onun “sürətlənmə” rejimidir.
Burada adətən biznesi ləngidən demək olar ki, bütün maneələr aradan qaldırılıb: gömrük rüsumları yoxdur, korporativ vergi və ƏDV tətbiq olunmur, qeydiyyat sadələşdirilib, valyuta əməliyyatları sərbəstdir.
Adi iqtisadiyyatda bu, “doğru olmaq üçün həddən artıq yaxşıdır” kimi səslənir. “Ələt”də isə bu, iş təlimatı kimidir.
Məhz buna görə də buraya Türkiyə, İsrail, Çin və Aİ ölkələri daxil olmaqla müxtəlif ölkələrdən şirkətlər axışır.
Amma hər bir sistemdə olduğu kimi, burada da müəyyən nüanslar var.
Belə zonalar bir-biri ilə rəqabət aparır – Qazaxıstan, Gürcüstan, Türkiyədəki platformalarla. Onlar qlobal axınlardan və geosiyasətdən asılıdır və ən əsası – daimi yüklənmə tələb edir.
İnfrastruktur tez qurula bilər. Axını təmin etmək isə daha çətindir. Boş qalan infrastruktur tez bir zamanda aktivdən xərcə çevrilir.
Əgər yüklər alternativ marşrutlarla gedirsə, zona sadəcə gözəl platforma olaraq qalır.
Logistika – fon deyil, süjetdir
Zona Bakı limanının yaxınlığında yerləşir və burada inkişaf etmiş anbar infrastrukturu mövcuddur. Limandan ildə təxminən 15 milyon ton yük keçir, halbuki layihə gücü 25 milyon tona qədərdir.
Bu isə sadə bir şeyi göstərir: infrastruktur artıq “ehtiyatla” qurulub və hər üçüncü potensial yükün hələ də “gözləmə” mərhələsindədir.
İndi əsas sual tikmək deyil, bu infrastrukturu nə ilə doldurmaqdır.
Konteyner ötürmə qabiliyyəti 500 min TEU-ya qədərdir. Planlaşdırılan yük aviahabının gücü isə ildə 1,5–2 milyon ton təşkil edir.
Bu artıq sadəcə anbar deyil. Bu, axınların sadəcə keçdiyi yox, yenidən bölüşdürüldüyü qovşaqdır.
Lakin bu sxemin arxasında konkret insanlar dayanır.
Dünənə qədər yerli daşımalarla məşğul olan Ələtdəki logistka işçisi bu gün ekranında bir neçə ölkəni əhatə edən marşrutun xəritəsini açır.
Onun vəzifəsi sadəcə yükü çatdırmaq deyil, bunu saatlarla ölçülən dəqiqliklə etməkdir.
Yarım gün fərq artıq gecikmə deyil – itirilmiş müqavilədir.
Bu, insanlar və biznes üçün nə verir
Belə layihələr adətən gündəlik həyat prizmasından qiymətləndirilməsə də, aşağıdakılar məhz burada formalaşır:
• istehsal və logistika sahəsində yeni iş yerləri
• mühəndislərə və təchizat zənciri üzrə mütəxəssislərə artan tələbat
• yerli biznes üçün imkanlar – qablaşdırmadan tutmuş servis xidmətlərinə qədər.
Sənaye parkının yaxınlığında fəaliyyətə başlayan kiçik servis şirkəti əvvəllər sadə xidmətlər göstərirdi. Bu gün isə eyni əməkdaşlarla bir neçə istehsal müəssisəsinə xidmət edir – amma artıq fərqli tələblər, fərqli gəlirlər və fərqli məsuliyyət səviyyəsi ilə.
Sadə desək, bu, təkcə “ixrac” məsələsi deyil. Bu, insanların sabah harada və necə işləyəcəyinin modelidir.
Dünya üçün işləyən zavodlar
Əgər “Ələt” yeni iqtisadiyyatın vitrini hesab olunursa, sənaye parkları onun istehsal sahəsidir.
Keys 1. Sumqayıt: ixrac norma kimi
Sumqayıt Sənaye Parkında kabel, kimya məhsulları və tikinti materialları istehsal olunur. Ümumi məhsul həcmi 10 milyard manatı keçib, bunun 3 milyarddan çoxu ixracdır. Yəni hər üç manatdan biri ölkə xaricində qazanılır.
Bu rəqəmlərin arxasında sadə reallıq dayanır. Bir neçə il əvvəl yalnız daxili bazar üçün işləyən mühəndis bu gün Şərqi Avropaya gedən məhsulun spesifikasiyasını yoxlayır. İş eynidir – amma səhvin qiyməti artıq daha yüksəkdir.
Keys 2. Ağdam: sənaye bərpa kimi
Ağdam Sənaye Parkı artıq təkcə iqtisadi layihə deyil – bərpa modelidir.
Burada istehsal olunan məhsullar – qoruyucu ayaqqabılardan tikinti materiallarına qədər – Rusiya, Mərkəzi Asiya, BƏƏ və tədricən Aİ bazarlarına çıxır.
Burada əsas məsələ coğrafiya deyil, faktın özüdür: sənaye uzun müddət həyat olmayan ərazilərə yenidən dinamika gətirir.
Keys 3. “Dünya üzrə yığım” modeli
Model getdikcə belə formalaşır:
• texnologiya – bir ölkədən
• avadanlıq – başqa ölkədən
• xammal – üçüncü ölkədən
• istehsal – Azərbaycanda
• bazar – qlobal
Artıq qeyri-neft ixracının təxminən 30%-i bu cür zəncirlər hesabına formalaşır.
Son 5 ildə bu göstərici təxminən 1,5 dəfə artaraq 1,7 milyard dollardan 2,5 milyard dollardan da yüksək səviyyəyə çatıb. Bu sadəcə artım deyil. Bu, ölkənin qlobal iqtisadiyyatda rolunun dəyişməsidir.
Paradoks ondadır ki, iqtisadiyyat ölkələr arasında bölüşdükcə “milli iqtisadiyyat” anlayışı tədricən əvvəlki mənasını itirir.
Zəngəzur dəhlizi: zaman faktora çevriləndə
İqtisadiyyatda çoxlu paradokslar var. Onlardan biri də budur: bəzən nə istehsal etdiyin deyil, onun müştəriyə nə qədər tez çatdığı daha vacib olur.
Məhz burada nəqliyyat dəhlizləri ön plana çıxır. Onlar aşağıdakıları dəyişir:
• məhsulların dəyərini
• çatdırılma sürətini
• investorların qərarlarını
Belə layihələrdən biri də Zəngəzur dəhlizidir.
Məntiq sadədir:
daha qısa məsafə → daha az vaxt → daha aşağı xərclər → daha yüksək rəqabət qabiliyyəti.
Amma praktikada hər şey daha da konkret görünür. Transmilli şirkət zavod üçün yer seçəndə xəritəyə yox, marşrutlara baxır.
Çatdırılma nə qədər çəkəcək? Məhsul neçə dəfə yüklənib-boşaldılacaq? Harada “ilişə” bilər? Və bəzən məhz logistika qərar verir – investisiya olacaq, ya yox.
Sistem necə formalaşır
Ümumi mənzərə belədir:
• “Ələt” – giriş və axınların paylanması
• sənaye parkları – istehsal
• nəqliyyat dəhlizləri – bazarlara çıxış
Mövcud marşrutlar artıq bu şəbəkəni formalaşdırır:
• Bakı–Tbilisi–Qars
• Xəzər – Mərkəzi Asiya
• limanlar – Avropa və Yaxın Şərq
İqtisadiyyat artıq xətt deyil. O, şəbəkəyə çevrilir. Şəbəkələr isə demək olar ki, həmişə qalib gəlir.
Real iqtisadiyyatdan nümunə
Müəssisə alüminium və ya sənaye xammalı istehsal edir.
Zəncir belə qurulur: xammal Vyetnam və ya Qvineyadan → dəniz daşınması → liman → dəmir yolu → emal → ixrac.
Azərbaycanda bu mexanizm artıq işləyir: boksitlər Gəncədə gilləməyə (alüminium oksidinə) çevrilir, sonra isə müxtəlif yerlərdə, o cümlədən Sumqayıtda istifadə olunur.
Eyni zamanda ölkə bütün dövrəni bağlamır – ilkin alüminiumun əridilməsi kimi enerji tutumlu mərhələ məhduddur. Məhz buna görə logistika kritik rol oynayır: o, müxtəlif ölkələrdə yerləşən mərhələləri bir-birinə bağlayır.
Marşrut nə qədər qısa və stabildirsə, bütün sistem bir o qədər cəlbedici olur.
Bu niyə hamı üçün vacibdir
Belə bir modelə baxaq:
• yeni iş yerləri yaradır
• məşğulluq strukturunu dəyişir
• biznesə xarici bazarlara çıxış verir
• ölkəni qlobal zəncirlərə inteqrasiya edir
Yəni söhbət sadəcə zavodlardan və yollardan getmir.
Söhbət 5–10 ildən sonra gündəlik iqtisadiyyatın necə görünəcəyindən gedir.
Final
İqtisadiyyat getdikcə görünməz sistemə çevrilir. İstehsal ixtisaslaşmış zonalara keçir, ölkələr isə qovşaqlara çevrilir.
Rəqabət artıq resurslara görə deyil, sürətə görə aparılır.
Qalib daha çox resursa sahib olan yox, istehsalı, logistikanı və bazarları daha sürətli birləşdirə bilən tərəfdir.
Və ən sonda: əvvəllər ölkələr sərhədlər uğrunda mübahisə edirdi. Bu gün isə məsələ ondadır ki, yüklər kimin sərhədindən daha tez keçir.
Məhz bu zaman coğrafiya artıq xəritə olmadan çıxır. O, zaman funksiyasına çevrilir. Bu isə o deməkdir ki, gələcəyin iqtisadiyyatı resursların deyil, vaxtın üstünlüyə çevrilə bildiyi yerdə formalaşacaq.
Müəllif: Fuad Rəsulov - pressklub.az
